Home · Informatie · Verlies van uw kindje

Verlies van een kind tijdens de zwangerschap of rond de bevalling

Voor veel mensen begint het ouderschap al voor de geboorte, tijdens de zwangerschap. Er wordt druk gefantaseerd over het hebben van een kind en hoe het leven zal veranderen met het krijgen van een kleine. Al tijdens de zwangerschap ontstaat dan ook meteen een band, welke alleen maar sterker wordt naarmate de uitgerekende datum nadert. Het besef is er: Je wordt vader of moeder.

Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen die je mee kunt maken is het verlies van een (ongeboren) kind. Als een kind voor, tijdens of vlak na de bevalling overlijdt stort je wereld in. Het is een onderwerp waar je van te voren niet aan denkt en ook niet aan wil denken, maar wat helaas voor sommige mensen toch de pijnlijke realiteit is geworden.

Het verlies van een kind

Het verlies van een kind is een van de meest verschrikkelijke soorten verlies die een mens mee kan maken. Je kijkt er naar uit om ouders te worden en opeens valt alles uit elkaar. Alle verwachtingen die je had voor de toekomst zijn ineens verloren.

Veel zwangeren houden in deze eerst fase nog niet gelijk rekening met een miskraam. Al weet je dat de kans bestaat. Dit is anders wanneer je al eens een kind in de beginfase hebt verloren.

Miskraam

Een miskraam is een spontane afbreking van een zwangerschap in de eerste 16 weken van de zwangerschap. De Wereldgezondheidsorganisatie heeft hier 20 weken voor gedefinieerd. Ongeveer een kwart van de vrouwen krijgt hier in hun leven mee te maken.

Doodgeboorte

Als een kind na 24 weken zwangerschap overlijdt heet dit officieel een doodgeboorte. Een verdrietige en vaak traumatische ervaring voor de ouders. Afgelopen decennia is het aantal doodgeboren baby’s in de westerse wereld gelukkig sterk afgenomen. Toch sterft nog steeds een op de honderd foetussen tijdens de zwangerschap of rond de bevalling.

Mocht je kind tijdens de zwangerschap komen te overlijden, dan kun je een spontane bevalling afwachten of kan de bevalling worden ingeleid, zodat het kind wordt geboren. Het afscheid nemen, wordt nu werkelijkheid. Maar hoe verwerk je zo’n ingrijpende gebeurtenis?

Hoe verwerk je het verlies van een (ongeboren) kindje?

Hoeveel weken je zwanger was voordat je kindje overleed is niet belangrijk. Het blijft een verdrietige en heftige gebeurtenis. Het idee dat je kind niet bij je zal zijn is verschrikkelijk. Niet alleen fysiek maar ook emotioneel laat het zijn sporen na.

Schuldgevoel na een miskraam is iets waar veel vrouwen last van krijgen. Ze gaan de schuld bij zichzelf zoeken. Heb ik te hard gewerkt? Heb ik niet gezond genoeg gegeten? Hoe lastig het ook is: neem het jezelf nooit kwalijk. Het verwerkingsproces is al moeilijk genoeg en de kans dat je iets had kunnen doen om de miskraam te voorkomen is erg klein, zo niet onmogelijk.

Jaloezie na miskraam

Een ander veel voorkomend gevoel is jaloezie. Waarom lukt het bij een ander wel en is het jou (nog) niet gelukt? Jaloers zijn is misschien de verkeerde woordkeuze, maar het kan voorkomen dat je wanneer je geconfronteerd wordt met andere zwangeren of baby’s terugdenkt aan je eigen situatie en waarom het jou toen niet “gegund” was. Dit gevoel zal na enige tijd gelukkig wegebben, maar dit heeft tijd nodig.

Reacties uit omgeving

Als er een ding is waar je niet op zit te wachten is het om steeds maar weer geconfronteerd te worden met de het verdriet van de miskraam. Het steeds maar weer moeten uitleggen. De eventuele scheve blikken van anderen en het gevoel dat mensen een oordeel over je hebben. Onthoudt dan dat je naasten het beste met je voor hebben en er voor je zijn. Je naasten bedoelen het goed ondanks de soms wat minder tactische opmerkingen.

Het verloop van het rouwproces

Doe je vooral niet groter voor dan je bent. Verdriet mag er zijn. Als je behoefte hebt om te huilen, huil dan. Als je behoefte hebt om rust te nemen, neem dan rust. Schreeuwen, idem. Zoek een uitlaatklep die voor jou werkt. De verwerking van een verlies is een persoonlijk traject, maar hoef je zeker niet alleen te doen. Het is belangrijk te praten over je verlies. Op deze manier kun je het beter een plekje geven. Je bent niet alleen. Er zijn duizenden vrouwen die op hetzelfde moment in hetzelfde schuitje zitten.

Vind je het moeilijk om je verlies met bekenden of face-to-face te delen dan zijn er fora waar je anoniem je verhaal kunt doen en je verlies kunt delen. Vergeet de verloskundige in dit proces niet, deze kan jou ook steunen. Lees hier meer over rouwen.

Een naam

Vooral als je kind in een latere fase tijdens of na de zwangerschap overlijdt is het aanbevolen voor de verwerking om uw kind een naam te geven. Zo voorkom je dat je het later over “het” of “de baby” hebt. Met een naam wordt het kind ook voor de omgeving echt een dochtertje of zoontje. Sommige mensen gebruiken een andere naam dan ze in eerste instantie in gedachten hadden om de naam voor het volgende kindje te bewaren. Soms wordt er ook voor een symbolische naam gekozen. Het kiezen van een naam is echter in de eerste 24 weken van de zwangerschap niet verplicht.

Wetgeving rondom foetussen

Tot 16 weken zwangerschap is er wettelijk gezien nog geen sprake van levensvatbaarheid. Daarom “bestaat” je kindje nog niet volgens de wet.

Tussen de 16 en 24 weken is een beetje een grijs gebied. Het kind is, volgens de wet, nog niet levensvatbaar maar heeft wel het recht om te leven. Als je wilt dat het kind opgenomen wordt in het bevolkingsregister dan is de Burgerlijke Stand hier juridisch toe verplicht.

Vanaf 24 weken zwangerschap wordt een foetus als kind erkend. Als je kind dan overlijdt wordt er gesproken van een doodgeborene. Je moet bij doodgeboorte ook aangifte doen bij de Burgerlijke Stand. Hier krijg je vervolgens een ‘akte van een levenloos geboren kind’ mee. Je kindje moet verplicht worden begraven of worden gecremeerd!

Wat gebeurt er met het kind na de doodgeboorte?

Je kunt drie dingen doen als je kindje is overleden. Een foetus die geboren wordt voor de 24e zwangerschapsweek mag begraven of gecremeerd worden. Dit is niet wettelijk verplicht. Dit komt omdat het kindje nog niet onder deze wetgeving valt. Na 24 weken moet je kindje begraven of gecremeerd worden. Kies je voor cremeren? Bekijk dan deze pagina over het verstrooien van as.

De laatste optie is om je kindje af te staan aan de wetenschap. Er zijn echter erg weinig ouders die dit doen omdat ze het belangrijk vinden om van het kind (in de vorm van een crematie of begrafenis) afscheid te nemen.

Begrafenis

Door je foetus of doodgeboren kindje te begraven geef je je kindje een plekje. Een tastbare gedenkplaats. Je kunt er voor kiezen om je kind te begraven in eigen regio. Veel ouders kiezen dan ook voor deze optie. Het is ook een goede manier om afscheid te nemen van je kind en helpt bij de verwerking van je verdriet. Ben je op zoek naar een kistje? Neem dan een kijkje op de pagina over foetuskistjes.

Er is steeds meer mogelijk om een foetus te kunnen begraven en ook om de allerkleinsten te kunnen gedenken. Een begrafenis kan bijna overal geregeld worden, maar dit kost wel veel geld en niet iedereen heeft dit. Gelukkig zijn er ook veel uitvaartverzekeringen die een begrafenis van een foetus vergoeden. Mocht je deze hebben afgeloten dan kun je daar hierover bij de verzekering informeren.

Begraven in eigen tuin
Als het kindje nog voor de 24e week is overleden, dan mag je je  kindje ook in eigen tuin begraven. Dit komt omdat je kind nog niet onder wetgeving valt. Denk hierbij wel na over de gevolgen van deze keuze. Wat ga je doen als je verhuist bijvoorbeeld? Je bent verplicht de nieuwe bewoners van het begraven kindje op de hoogte te stellen.

Wetgeving voor grafkistjes
Er is geen specifieke wetgeving voor foetuskistjes.

Crematie

Je kunt de foetus of het doodgeboren kindje ook een plekje geven door te laten cremeren. Dit is ook een goede manier om afscheid te nemen van het kindje. Er zijn voor kindjes speciale urnen te koop. Hier vind je meer informatie over kinderurnen. Sommige mensen vinden het ook belangrijk om het kindje altijd dicht bij zich te dragen. Hiervoor zijn er speciale assieraden ontworpen.

Lees hier Bijzondere ideeën voor een asbestemming.

Uw foetus achterlaten in het ziekenhuis

Kindjes die overlijden voor 24 weken zwangerschap, kunnen (of moeten soms) in het ziekenhuis worden achtergelaten. In je eigen belang is het dan verstandig dat je je goed laat informeren. Het komt namelijk voor dat ouders niet van de andere (bovenstaande) mogelijkheden op de hoogte zijn. Vraag naar de richtlijnen die het ziekenhuis heeft voor te vroeg geboren kindjes.

Wat gebeurd er met het kindje als je deze achter laat in het ziekenhuis? Niet elk ziekenhuis is hetzelfde. In de meeste gevallen wordt uw kindje samen met andere kindjes gecremeerd. Ook zijn er ziekenhuizen met een eigen gedenkplek, maar dit kan per ziekenhuis enorm verschillen. Dit is nog een reden om je goed te laten informeren.

Steeds meer mensen kiezen ervoor om het kindje mee naar huis te nemen. Het verlangen groeit om op een eigen manier afscheid te nemen.

Ik heb mijn foetus niet zelf kunnen begraven of cremeren

Het komt voor dat een foetus in het ziekenhuis moet achterblijven, bijvoorbeeld in verband met onderzoek. Soms wordt een foetus, hoe raar het ook klinkt, ook weggespoeld tijdens de miskraam. Veel mensen hebben dan het gevoel dat ze geen afscheid hebben kunnen nemen van hun kindje. Het is in dit geval belangrijk dat je een andere manier vindt om afscheidt te nemen.

Tastbare herinneringen

Iedereen heeft wel baat bij een tastbare herinnering na het overlijden van een dierbare. Vooral als het om je eigen kind gaat. Niet iedereen is op de hoogte van de verschillende mogelijkheden die er zijn. Neem gerust een kijkje in ons productoverzicht voor meer informatie.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Search
Generic filters
Exact matches only
Filter by Custom Post Type

Waarom mijnVlinderkindje?

Veilig en vertrouwd
20 jaar ervaring
Exclusieve producten
Met zorg samengesteld